[ExTG] Char : อาโอะ (จูวจิน)

posted on 03 Dec 2011 13:07 by nimnim in ExTG
 
คิดว่าทำเอนทรี่แยกสองสาว(?) น่าจะดูง่ายกว่า Cry
 
::+::+::+::+::+::+::+::+::+::+::+::+::+::+::+::
 
 
หนึ่งร่างสองจิต

ที่สุดแห่งสัมผัสถึงธรรมชาติ

[ อาโอะ ]
 

 
 
 : เผ่าพันธุ์ : 
 
จูวจิน
(ไม่ได้เป็นแต่กำเนิด เพิ่งเป็นไม่นานนี้เอง ลาก่อนชีวิตมนุษย์ธรรมดา ; ;
แต่ไม่เหมือนจูวจินทั่วไปเท่าไหร่ เพราะสาเหตุที่ทำให้เป็นจูวจิน
คือมีจิตของปีศาจแมวเบงกอล(ตัวผู้ด้วย) ติดแหงกอยู่ในร่างนาง)
 
 
 : ความสามารถ : 
 
ประสาทสัมผัสทั้งหกที่ล้ำเลิศ
(การมองเห็น ได้ยิน กลิ่น รส สัมผัส และสัมผัสพิเศษที่ไวและดีกว่ามนุษย์ธรรมดา)
 
 
 : รูปพรรณ : 
 
กราบขออภัย ยังไม่ได้วาด เช่นกัน 
(วาดไปวาดมา รู้สึกมีต้นแบบในหัวมาปะปนกันเยอะเหลือเกิน)
 
 
 : ประวัติ : 
 
 เพราะไปปลิดชีพเจ้านายอันเป็นที่รักของปีศาจแมวเบงกอลตนหนึ่ง ส่งผลให้ชีวิตนางแขวนอยู่บนเส้นด้าย
แต่โชคดีที่ได้พระผู้หนึ่ง ช่วยทำพิธีขับไล่ให้ เพียงแต่ว่า ขณะทำพิธีอยู่ก็มีโยวไคเข้ามาขัดขวาง
ทำให้จิตของปีศาจแมวติดอยู่ในร่างนาง...(ปัจจุบัน รับจ้างทั่วไป 24ชม.)

... นี่เป็นเรื่องย่อ แต่เรื่องเต็มจะเพิ่มเติมตรงนี้แหละ ...

กาลครั้งหนึ่งไม่นานสักเท่าไร มีชายแก่ใจดีที่เก็บเด็กทารกตัวน้อยๆ แสนน่ารักได้ที่หน้าบ้านตัวเอง
กาลผ่านไปชายแก่ใจดีเลี้ยงเด็กน้อยประหนึ่งลูกแท้ๆ ของตน ทั้งเลี้ยงดู อบรมนิสัย และสอนวิชาต่างๆ ให้
เด็กน้อยโตขึ้นมาในฐานะสตรีผู้เพียบพร้อม
แต่ชายแก่ใจดีกลับชราขึ้นพร้อมโรคร้ายที่ถาโถมเข้ามา
นอนป่วยบนฟูกติดต่อกันหลายต่อหลายปี ทั้งแผลกดทับ ทั้งโรคแทรกซ้อน
ชายแก่ที่เคยมีรอยยิ้มสบายบนใบหน้าตลอดเวลาไม่มีอีกแล้ว
เหลือเพียงชายชราขี้โรคที่พร่ำถาม พร่ำถาม
"เมื่อไหร่ข้าจะตายเสียที"
จนวันหนึ่ง อาการของชายแก่ทรุดหนัก ชายชราจึงถามผู้ที่เป็นประหนึ่งลูกสาวแท้ๆ ว่า
"ข้าไม่เคยคิดว่าเจ้าเป็นเด็กกำพร้า ข้าเลี้ยงเจ้ามาเยี่ยงลูกในไส้ของข้า
เจ้าจะตอบแทนข้าสักครั้งได้ไหม ...ช่วยฆ่าข้าด้วยดาบของข้าที"
ข้างกายชายชรา หญิงสาวได้แต่ร้องไห้และส่ายหน้าไปมา
"ข้ารู้ว่าเจ้าไม่อาจทำได้ แต่ขอให้เจ้าคิดเช่นนี้เสีย คิดถึงเวลาที่ผ่านมาว่า ข้าได้ให้สิ่งใดแก่เจ้าบ้าง
และนี่เป็นโอกาสดีที่จะตอบแทนข้าครั้งสุดท้ายต่อความกรุณาที่ข้ามีให้เจ้าเสมอมา"
สิ้นเสียงชายชราหญิงสาวได้แต่นิ่งเงียบ จนอาการของชายชราเริ่มทรุดหนักกว่าเดิม
สภาพที่น่าหดหู่เกินจะทนมองได้ต่อไป
หญิงสาวจึงตัดสินใจได้
...
ย้อนกลับไปก่อนที่ชายแก่ใจดีจะพบทารกน้อย ย้อนถึงสมัยที่ชายแก่ยังไม่แก่ ยังคงเป็นชายหนุ่ม
ชายหนุ่มใจดีผู้สืบทอดตำแหน่งมือปราบปีศาจ
ปีศาจมากมายถูกมือปราบหนุ่มกำจัดและสะกดไว้มากมาย
ภูติผีปีศาจตนใดมีจิตใจบริสุทธิ์นิสัยดี เขาไม่มีทางทำร้ายให้บาดเจ็บ
แต่ถึงใจดี เขาก็ไม่เคยออมมือหรือใจอ่อนให้กับปีศาจตนใดที่ทำร้ายมนุษย์
แล้วโชคชะตาก็ทำให้เขาต้องไปปราบปีศาจแมวป่าบนภูเขา
การต่อสู้ดำเนินไปค่อนคืน ในที่สุดเขาก็กำราบปีศาจตนนั้นได้สำเร็จ
เนื่องจากปีศาจตนนี้ทำร้ายมนุษย์ไปมากมาย เขาจึงตัดสินใจกำจัดมันเสีย
พิธีกำจัดใกล้ดำเนินมาจนถึงจุดสิ้นสุด ปีศาจแมวป่าตนนั้นใช้กำลังเฮือกสุดท้าย
สื่อจิตถึงมือปราบหนุ่ม อธิบายเรื่องราวทั้งหมดว่า เพียงแค่ต้องการปกป้อง
ลูกของตนจากพรานมนุษย์ ที่ขึ้นเขาหมายคร่าชีวิตของนาง และนำลูกของนางไปขายต่อ
นางร้องขอให้ไว้ชีวิตลูกของนางที่อยู่ในโพรงไม้ด้านหลังด้วย
ชายหนุ่มที่เพิ่งทราบความจริงเอื้อมมือออกไปหมายจะยกเลิกพิธี
แต่ไม่ทันเสียแล้ว พิธีสิ้นสุดลงพร้อมธุลีจากร่างของปีศาจแมวป่าที่ถูกสายลมพัดกระจายขึ้นสู่ท้องฟ้า
ชายหนุ่มล้มลงทำอะไรไม่ถูก สภาพจิตใจที่ถูกปกคลุมไปด้วยความรู้สึกผิด
เขาได้แต่คลานไปที่โพรงไม้ด้านหลัง พบลูกแมวป่าที่ดูจะเป็นลูกผสมแมวบ้านตัวหนึ่ง
เขาตัดสินใจอุ้มลูกแมวน้อยขึ้นมาแล้ววิ่งหนีไปก่อนที่พวกนายพรานจะมาพบ
หรือลูกแมวจะอดนมตายก่อน เขาเลี้ยงมันจนเติบใหญ่ สามารถกลับเข้าป่าได้
และลาขาดจากฐานะมือปราบปีศาจ
...
ลูกแมวเบงกอลที่เติบโตเป็นปีศาจที่แข็งแกร่งไม่เคยลืมพระคุณของชายหนุ่ม
เมื่อได้ข่าวว่าเจ้านายผู้มีพระคุณของตนกำลังจะสิ้นอายุขัย
จึงต้องการกลับไปเฝ้าดูลมหายใจสุดท้าย
แต่ภาพสุดท้ายที่มันเห็นกลับเป็นหญิงสาวมนุษย์คนหนึ่งกำลังปลิดชีวิตของเจ้านายเฒ่า
ความโกรธแค้นพลุ่งพล่าน ปีศาจแมวเบงกอลเข้าฝันพยายามฆ่านางทุกค่ำคืน
...
หญิงสาวทนไม่ไหว หลังฝังศพพ่อบุญธรรมจึงทิ้งบ้านแห่งความทรงจำของตนไว้
และออกตามหาผู้ที่สามารถช่วยนางได้ จนในที่สุดก็พบพระรูปหนึ่ง
ท่านบอกว่าสามารถช่วยเหลือนางได้ ปีศาจตนนั้นจะไม่รังควานนางอีกเลย
และสามารถเริ่มพิธีได้เลยที่วัด
...
ปีศาจแมวเบงกอลสัมผัสได้ถึงลางร้าย จึงตามล่านางจนถึงวัดและพยายามขัดขวางพิธี
แต่ปีศาจแมวนั้นทำอะไรไม่ได้เพราะพลังศักสิทธิ์ของพระธรรมนั้นแข็งแกร่งกว่ามาก
พระรูปนั้นต้องการผนึกปีศาจแมวไว้ในหน้ากากไม้
ระหว่างที่พิธีผนึกกำลังดำเนิน กลับมีมือที่มองไม่เห็น
ผลักร่างหญิงสาวที่อยู่กลางแท่นพิธีชนเข้ากับหน้ากากไม้
ปรากฎแสงเจิดจ้าจนต้องหลับตา
เมื่อแสงหายไป หน้ากากไม้ก็กลายเป้นสีดำและผูกอยู่บนศีรษะของหญิงสาวเสียแล้ว
...
ความทรงจำ ความรู้สึกของทั้งสองไหลรวมกันเป็นหนึ่งเดียว
ภาพ และสัมผัสของปีศาจแมวเบงกอลก็เป็นหนึ่งเดียวกับหญิงสาว
แค่เพียงหลับตาก็จะสัมผัสถึงสายลมที่ไม่เคยรู้จัก
เสียงของมวลหมู่นกและแมลงที่ละเอียดกว่าที่เคยได้ยินมาก่อน
สัมผัสถึงพลังอันยิ่งใหญ่ของธรรมชาติ
 
 
 : ลักษณะนิสัย : 
 
ขยัน ใจดี แต่ชอบตีหน้านิ่ง แถมดื้อเงียบ รักน้ำรักปลา
ชอบคุยกับตัวเองและมีอาการขัดแย้งในตัวเองบ่อยๆ ราวกับว่ามีสองบุคลิก
และยังมีคนพบนางพยายามฆ่าตัวตายอยู่บ่อยๆ อีกด้วย
แต่ถ้าพบเห็นให้ตะโกนเรียกชื่อนาง
และนางหันมาถามว่ามีอะไรหรอ แล้วก็ตกใจในสิ่งที่ตนกำลังทำอยู่
(เป็นเพราะเวลานางเหม่อ ปีศาจแมวเบงกอลตนนั้นก็จะพยายามแทรกแซงนาง
ถ้านางตาย จิตของปีศาจตนนั้นก็จะเป็นอิสระอีกครั้ง)
 
 
 : ปัจจัยการกลายร่าง : 
 
สภาพจิตใจอ่อนแอ
ผนึก(หน้ากากแมวดำ) แตกหรือหลุด
 
 
หมายเห็ด :
  • ถ้าจะมี bgm นึกถึง reflect เพลงนี้เป็นเพลงแรก = ='
  • แมวเบงกอล = แมวบ้าน + แมวป่า
  • จะว่าไป ก่อนจะมาติดอยู่ในร่างอาโอะจิน เจ้าแมวบ้าก็เป็นโยวจูวสินะ
  • มีคนทักมาว่า แมวบ้า นี่แก๊งบากะหรือเปล่า ... ไม่ใช่นะ ไม่ใช่ ฮ่าๆๆ ตัวนี้ค่อนข้างซีเรียสเลยล่ะ
  • ความจริงแมวบ้านี่อาโอะอยากเรียกเฉยๆ ชื่อจริงๆ ก็มีแค่พ่อบุญธรรมของอาโอะกับแมวบ้าที่รู้ แล้วตัวอาโอะก็ไม่ได้อยากรู้ชื่อของมันซะเท่าไหร่ (เปล่าหรอกผปค.ยังคิดชื่อไม่ออก)
  • ที่อาโอะไม่ใส่รองเท้า เพราะความสามารถที่รับมาจากแมวบ้ามันทำให้รู้สึกดีกว่าถ้าได้เหยียบพื้นดินนุ่มๆ แถมฟูฝูก็ไม่มีเท้า ไม่ใส่รองเท้าเป็นเพื่อนน่ะดีละ
  • อาโอะจินบินไม่ได้ แต่ถ้าอยากไปเร็วๆ ใช้วิธีวิ่ง-ก้าว-กระโดด ปีนต้นไม้ไวๆ แทน
  • อาโอะมีต้นแบบจากคนที่เราปลื้มมากๆ ฮา ส่วนคุณบากะเนโกะมีต้นแบบจากแมวของเราที่เสียไป แต่ดันไม่ชอบขี้หน้าต้นแบบอาโอะ

edit @ 15 Dec 2011 18:49:12 by LionFuFu ♣

Comment

Comment:

Tweet

Archives

Categories